Search
Close this search box.
Search
Close this search box.

Belachelijk mooi hoe het universum werkt!

Facebook
Twitter
LinkedIn

Het universum heeft de neiging tijdens mijn opstellingendagen mensen bij elkaar te brengen die bepaalde thema’s gemeen hebben. Dat zie ik al een tijd en het geeft de deelnemers de mogelijkheid om naast de eigen opstelling ook als representant in andermans opstelling te staan. Het bijzondere is dat je dan vanuit andere posities meer begrip  krijgt voor en inzicht in de andere betrokkenen.

Het wordt vaak in de loop van de dag dan vaak duidelijk welke thema’s dat zijn. Thema’s als adoptie, doodgeboren kinderen, niet genomen rouw, oorlog etc.

Tijdens de laatste opstellingen dag was het bijna belachelijk hoe het universum mensen bij een had gebracht. Eigenlijk gingen alle opstellingen over hetzelfde thema: kinderen die niet op hun plek stonden om dat ze voor hun ouders zorgden.

Dit thema wordt door Els van Steijn ook wel ‘opstijgen’ genoemd en kent vele oorzaken: Het kan zijn dat een van de ouders ziek is geweest. Emotioneel onbereikbaar is door niet genomen rouw. Dat er relatie problemen zijn waar het kind onderdeel van is gemaakt. Er kan een ruzie of strijd zijn na een scheiding of in de relatie waardoor het kind gedwongen wordt een keuze te maken voor een van beide ouders. Deze oorzaken en nog vele meer kunnen ervoor zorgen dat het kind -uit liefde-  voor zijn ouders gaat zorgen.

Dit is niet altijd zichtbaar in de ‘normale’ werkelijkheid. Het kind wordt verzorgd, ouders tonen zich als goede ouders etc. Maar in de onderstroom voelt het kind de behoeftigheid van een van beide ouders of beiden en wordt vervolgens ‘in dienst genomen’ door een van beide ouders of beiden om voor de ouders te zorgen, een luisterend oor te zijn, ruzies te beslechten, gezelschap te bieden etc.

Dit zorgt ervoor dat het kind -eenmaal zelf volwassen- vaak dit patroon gaat herhalen. Dat kan ervoor zorgen dat er een grote controle behoefte ontstaat, men veel afleiding zoekt, rusteloos is, altijd bezig is om anderen te helpen en te ondersteunen (ook ongevraagd), te veel taken en verantwoordelijkheden op zich neemt, waardoor het gevaar van een Burn out om de hoek ligt.

Het kan ook zijn dat door het niet innemen van de eigen plek het volwassen geworden kind moeite heeft om hulp te vragen, alles alleen wil doen, sterk moet zijn en hierdoor gedreven en succesvol is, maar ook zich eenzaam kan voelen. Wat het ook veroorzaakt, het is te herleiden naar je familiesysteem.

En daar is het ook in beweging te zetten. Wanneer je inzicht krijgt in deze dynamiek kun je ook bewuster omgaan met de bijbehorende neigingen. Je kunt oefenen in vertrouwen, hulp vragen en afbakenen. Wat is van mij en wat is van de ander. Wanneer je niet om hulp gevraagd wordt kun je ook leren iets niet op je te nemen. Mensen kunnen vaak veel dingen zelf!

Belangrijkste van de afgelopen opstellingen dag was dat ieder opgestegen kind inzicht kreeg in de manier waarop deze in dienst was genomen. Ze konden hun eigen plek innemen waardoor de energie van hun systeem veranderde. Ze konden daarmee voelen hoe het was om de energie te ontvangen die behoorde bij hun eigen plek!

Ook de representanten waren verbaasd, het was een feest van herkenning. Mensen waren geraakt en voelden diep mee met de vraagstellers. ‘Het had mijn vraag kunnen zijn!’ zei een van de representanten. Een andere representant zei tijdens de afsluiting: ‘Het was zo herkenbaar, bij ons thuis ging het ook zo!’

Het gave van dit soort werk is dat iedere deelnemer, vraagsteller of representant naar huis gaat met inzichten en mogelijkheden om patronen te doorbreken!

Soms is het inzicht zo groot dat het lastig is dat in een dag te integreren. Daarom zeg ik altijd: ‘Laat de opstelling minimaal twee weken rusten. Laat de energie zijn werk doen voordat je hem gaat bespreken of analyseren. Je analyse haalt allerlei beelden, oordelen etc. op en haalt soms de kracht eruit! Dat is zonde! Laat het gevoel op je inwerken en vertrouw op de energie die doorwerkt!

Een van de deelnemers zei: ‘ik hoop dat het ook echt zal doorwerken!

Ik gaf als antwoord: ‘De energie doet zijn werk, daar ben ik zeker van! Wat helpt is dat je er zelf ook voor kiest dat het werkt en dat je de inzichten gaat leren toepassen!’

Want de energie in beweging zetten is een ding, ervoor zorgen dat je mee leert bewegen met de nieuwe stroom, dat kun je zelf!